رایانش چند ابری؛ فرمول زیرساخت‌های منعطف و همیشه در دسترس!

هرچه زیرساخت‌های ابری هوشمندتر می‌شوند، وابستگی به یک ارائه‌دهنده خدمات ابری، تصمیم پرریسک‌تری به نظر می‌رسد. اما آیا استفاده از چندین راهکار ابری، همیشه انتخاب بهتری است؟ در این مطلب بررسی می‌کنیم رایانش چند ابری چیست، چه مزایا و چالش‌هایی دارد و چگونه می‌توان یک استراتژی موفق برای پیاده‌سازی آن طراحی کرد.

رایانش چند ابری (Multicloud) چیست؟

رایانش چند ابری (Multicloud) به رویکردی گفته می‌شود که در آن یک سازمان برای اجرای برنامه‌ها و سرویس‌های خود، هم‌زمان از خدمات رایانش ابری حداقل دو ارائه‌دهنده مختلف استفاده می‌کند. به‌جای اتکا به یک ارائه‌دهنده واحد، در محیط‌های چند ابری معمولاً ترکیبی از دو یا چند ابر عمومی، دو یا چند ابر خصوصی یا ترکیبی از هر دو، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این رویکرد به سازمان‌ها اجازه می‌دهد با طراحی یک استراتژی مبتنی بر چندین ارائه‌دهنده، قابلیت‌هایی را انتخاب کنند که بیشترین تناسب را با نیازهای کسب‌وکارشان دارد و درعین‌حال، وابستگی به یک ارائه‌دهنده خدمات ابری (Vendor Lock-in)  را به حداقل برسانند.

امروزه سازمان‌های بیشتری به سمت استراتژی‌ها و راهکارهای رایانش چند ابری حرکت می‌کنند تا بتوانند بدون افزایش پیچیدگی زیرساخت، برنامه‌های خود را در مناسب‌ترین محیط اجرا کنند.

راهکارهای رایانش چند ابری که بر پایه فناوری‌های متن‌باز مانند کوبرنتیز (Kubernetes) توسعه یافته‌اند، انعطاف‌پذیری و قابلیت جابه‌جایی بالایی را برای انتقال، توسعه و بهینه‌سازی برنامه‌ها در میان چندین محیط ابری و زیرساخت محاسباتی فراهم می‌کنند.

علاوه‌بر این، محیط‌های چند ابری با رویکردهای توسعه دواپس  (DevOps)  و سایر فناوری‌های بومی ابر (Cloud-Native) که قابلیت انتقال برنامه‌ها را افزایش می‌دهند، مانند کانتینرها (Containers) و معماری میکروسرویس (Microservices)، سازگاری بالایی دارند.

بیشتر بخوانید:

رایانش مه چیست و چرا مسیر بعدی تحول دیجیتال از لبه شبکه می‌گذرد؟

رایانش لبه، کلید پیشرفت خودروهای خودران در آینده

تعریف رایانش چند ابری

رایانش چند ابری به استفاده هم‌زمان از خدمات بیش از یک ارائه‌دهنده ابر عمومی گفته می‌شود. در چنین معماری‌ای، محیط‌های ابری می‌توانند خصوصی، عمومی یا ترکیبی از هر دو باشند.

هدف اصلی یک استراتژی رایانش چند ابری، ایجاد انعطاف‌پذیری برای سازمان است تا هر بار کاری (Workload) در مناسب‌ترین محیط محاسباتی اجرا شود و هر سرویس در بستری قرار گیرد که بهترین عملکرد، هزینه و قابلیت را ارائه می‌دهد.

تفاوت رایانش چند ابری و ابر هیبریدی چیست؟

اگر هنوز تفاوت رایانش چند ابری و ابر هیبریدی (Hybrid Cloud) برایتان کاملاً روشن نیست، این مثال می‌تواند موضوع را ساده‌تر کند.

فرض کنید یک خودروی هیبریدی دارید. این خودرو از دو نوع موتور متفاوت، یعنی موتور برقی و موتور احتراق داخلی، برای حرکت استفاده می‌کند. این دقیقاً مشابه مفهوم ابر هیبریدی است؛ یعنی دو نوع زیرساخت متفاوت در کنار یکدیگر برای اجرای یک محیط کاری واحد به کار گرفته می‌شوند.

اما رایانش چند ابری بیشتر شبیه این است که برای مقصدهای مختلف، وسیله نقلیه متفاوتی انتخاب کنید. برای مثال، ممکن است برای خرید با خودروی شخصی به مرکز خرید بروید تا حمل وسایل راحت‌تر باشد، اما برای رفتن به محل کار، قطار را انتخاب کنید تا در هزینه سوخت صرفه‌جویی شود و از ترافیک نیز در امان بمانید.

از آنجا که نوع بارهای کاری، زیرساخت‌ها و فرایندهای سازمانی در شرکت‌های مختلف با یکدیگر تفاوت دارد، هنوز در تعریف این دو مفهوم یکپارچگی کاملی وجود ندارد و گاهی حتی به‌اشتباه به‌جای یکدیگر استفاده می‌شوند. بااین‌حال، رایانش چند ابری و ابر هیبریدی دو مفهوم متفاوت هستند.

تفاوت اصلی این دو، به نوع زیرساخت ابری مورد استفاده برمی‌گردد.  رایانش چند ابری به استفاده از خدمات چند ارائه‌دهنده ابر عمومی برای اجرای بارهای کاری مختلف اشاره دارد؛ درحالی‌که ابر هیبریدی زمانی شکل می‌گیرد که بارهای کاری مشترک میان چند محیط محاسباتی مختلف، مانند ابر خصوصی و ابر عمومی، توزیع و اجرا شوند.

در معماری رایانش چند ابری، سرویس‌های موجود در محیط‌های ابری مجزا برای اهداف متفاوت مورد استفاده قرار می‌گیرند و لزوماً نیازی به اتصال مستقیم این ابرها به یکدیگر وجود ندارد. اما در ابر هیبریدی معمولاً یک محیط محاسباتی خصوصی، مانند زیرساخت داخلی سازمان (On-premises) یا ابر خصوصی، با یک محیط ابر عمومی به‌صورت یکپارچه ترکیب می‌شود تا بارهای کاری میان آن‌ها توزیع و مدیریت شوند.

مدیریت رایانش چند ابری به چه شکل است؟

برای اینکه سازمان‌ها بتوانند بیشترین بهره را از معماری رایانش چند ابری ببرند، باید امکان پایش، مدیریت و تأمین امنیت بارهای کاری خود را در تمامی محیط‌های ابری، از طریق یک رابط مدیریتی واحد داشته باشند؛ درست مانند زمانی که همه این بارهای کاری روی یک پلتفرم واحد اجرا می‌شوند.

هرچه تعداد ارائه‌دهندگان خدمات ابری بیشتر باشد، مدیریت این محیط‌ها نیز پیچیده‌تر خواهد شد. هر ارائه‌دهنده ابر عمومی علاوه‌بر قابلیت‌های اختصاصی خود، ابزارهای مدیریتی، توافق‌نامه‌های سطح خدمات (SLA)  و رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی (API) متفاوتی را برای مدیریت سرویس‌های ابری ارائه می‌دهد. اگرچه مدیریت جداگانه هر محیط امکان‌پذیر است، اما بسیاری از تیم‌های فناوری اطلاعات، زمان و منابع کافی برای انجام این کار را در اختیار ندارند.

به همین دلیل، قابلیت‌های مدیریت رایانش چند ابری باید به‌صورت یکپارچه در راهکارها و محصولات ارائه‌دهنده خدمات ابری وجود داشته باشد. چنین قابلیتی به سازمان‌ها کمک می‌کند دیدی جامع نسبت به تمامی محیط‌های ابری خود داشته باشند، هزینه‌ها و میزان مصرف منابع را پایش کنند، سیاست‌های امنیتی یکپارچه را در تمام زیرساخت‌ها اعمال کنند و در صورت نیاز، بارهای کاری را برای افزایش دسترس‌پذیری و تداوم سرویس‌ها میان محیط‌های مختلف جابه‌جا کنند.

مزایای رایانش چند ابری چیست؟

استفاده از رایانش چند ابری فرصت‌های متعددی را برای افزایش چابکی و انعطاف‌پذیری و بهیود بهره‌وری زیرساخت‌های فناوری اطلاعات سازمان‌ها فراهم می‌کند. مهم‌ترین مزایای این رویکرد عبارت‌اند از:

• استفاده از بهترین قابلیت‌های هر ارائه‌دهنده سرویس ابری

رایانش چند ابری این امکان را در اختیار سازمان‌ها قرار می‌دهد که از میان ارائه‌دهندگان مختلف خدمات ابری، مناسب‌ترین گزینه را برای هر بار کاری انتخاب کنند. به‌این‌ترتیب می‌توان قابلیت‌هایی مانند سرعت، عملکرد، پایداری، موقعیت جغرافیایی مراکز داده، الزامات امنیتی و الزامات انطباق با مقررات را متناسب با نیاز هر سرویس بهینه‌سازی کرد.

• کاهش وابستگی به یک ارائه‌دهنده خدمات ابری

یکی از مهم‌ترین مزایای رایانش چند ابری، کاهش وابستگی به یک ارائه‌دهنده واحد یا همان Vendor Lock-in است. در این رویکرد، سازمان‌ها محدود به زیرساخت یا سرویس‌های یک شرکت نیستند و می‌توانند بهترین راهکار را متناسب با نیازهای کسب‌وکار خود انتخاب کنند. این موضوع علاوه‌بر افزایش انعطاف‌پذیری، مشکلات مربوط به جابه‌جایی داده‌ها، سازگاری سرویس‌ها و هزینه‌های ناشی از وابستگی به یک ارائه‌دهنده را نیز کاهش می‌دهد.

• بهینه‌سازی هزینه‌های زیرساخت

رایانش چند ابری می‌تواند به کاهش هزینه‌های فناوری اطلاعات کمک کند. سرویس‌های ابر عمومی معمولاً هزینه‌های نگهداری زیرساخت را کاهش می‌دهند و امکان افزایش یا کاهش منابع را متناسب با نیاز سازمان فراهم می‌کنند. همچنین سازمان‌ها می‌توانند با انتخاب ترکیب مناسبی از ارائه‌دهندگان خدمات ابری، بهترین توازن میان هزینه و عملکرد را ایجاد کرده و هزینه کل مالکیت (TCO) را کاهش دهند.

• بهره‌گیری از فناوری‌های نوآورانه

ارائه‌دهندگان خدمات ابری به‌طور مداوم محصولات و قابلیت‌های جدیدی را توسعه می‌دهند. رایانش چند ابری به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که بدون محدود شدن به فناوری‌های یک ارائه‌دهنده، از نوآوری‌های شرکت‌های مختلف استفاده کرده و خدمات و محصولات خود را سریع‌تر ارتقا دهند.

• امنیت پیشرفته و انطباق با مقررات

استفاده از یک استراتژی رایانش چند ابری به سازمان‌ها کمک می‌کند ضمن توسعه و مقیاس‌پذیری بارهای کاری، سیاست‌های امنیتی و الزامات انطباق با مقررات را نیز به‌صورت یکپارچه در تمام محیط‌های ابری، صرف‌نظر از نوع سرویس، ارائه‌دهنده یا زیرساخت، اجرا کنند.

• افزایش پایداری و دسترس‌پذیری سرویس‌ها

رایانش چند ابری احتمال قطعی سرویس‌ها را کاهش می‌دهد؛ زیرا وابستگی به یک نقطه شکست (Single Point of Failure) از بین می‌رود. در نتیجه، اگر یکی از ارائه‌دهندگان خدمات ابری با اختلال یا قطعی مواجه شود، سرویس‌ها می‌توانند به سایر محیط‌های ابری منتقل شوند و بدون وقفه به فعالیت خود ادامه دهند. این ویژگی، دسترس‌پذیری بالاتر و تداوم خدمات را برای سازمان‌ها تضمین می‌کند.

بیشتر بخوانید:

چابکی عملیاتی؛ کلید بقای کسب‌وکارها در عصر سرعت و تغییر!

متاورس و رایانش ابری؛ موتور محرک تحول دیجیتال در کسب‌وکارهای امروز

چالش‌های رایانش چند ابری چیست؟

با وجود مزایای فراوان، رایانش چند ابری بدون چالش نیست و پیاده‌سازی آن ممکن است برای برخی سازمان‌ها پیچیدگی‌هایی را به همراه داشته باشد. از مهم‌ترین چالش‌های این رویکرد می‌توان به افزایش پیچیدگی مدیریت زیرساخت، دشواری در یکپارچه‌سازی محیط‌های نرم‌افزاری، حفظ سیاست‌های امنیتی یکسان در تمامی محیط‌های ابری و همچنین ایجاد عملکرد و پایداری یکنواخت میان ارائه‌دهندگان مختلف خدمات ابری اشاره کرد.

به همین دلیل، تدوین یک استراتژی رایانش چند ابری باید بر‌اساس نیازهای واقعی کسب‌وکار، الزامات طراحی و توسعه و همچنین محدودیت‌های معماری زیرساخت‌های موجود انجام شود. پیش از آغاز فرایند مهاجرت، لازم است سازمان‌ها اهداف خود را به‌صورت شفاف مشخص کنند؛ از جمله اینکه چرا قصد مهاجرت به محیط‌های ابری را دارند، کدام شاخص‌های عملکردی برای آن‌ها اهمیت بیشتری دارد و برنامه بلندمدت آن‌ها برای استفاده از رایانش چند ابری چیست.

پس از تعیین این اهداف، می‌توان برنامه‌ای مرحله‌به‌مرحله برای استقرار رایانش چند ابری تدوین کرد. این برنامه معمولاً شامل ارزیابی و اولویت‌بندی بارهای کاری، انتخاب مناسب‌ترین محیط ابری برای هر سرویس و تعیین معماری، فناوری‌ها و توپولوژی شبکه‌ای است که بیشترین سازگاری را با نیازهای سازمان داشته باشد.

چرا سازمان‌ها به استراتژی رایانش چند ابری نیاز دارند؟

استفاده از یک استراتژی رایانش چند ابری به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که محل اجرای برنامه‌ها و سرویس‌های خود را متناسب با نیازهای هر بار کاری انتخاب کنند. این انعطاف‌پذیری، کنترل بیشتری بر هزینه‌ها، میزان دسترس‌پذیری سرویس‌ها، تأخیر شبکه (Latency) و زمان غیرفعال بودن(Downtime)  ایجاد می‌کند؛ عواملی که همگی بر کیفیت تجربه کاربران و مشتریان تأثیر مستقیم دارند.

از سوی دیگر، در سطح سازمانی، رایانش چند ابری وابستگی به یک ارائه‌دهنده خدمات ابری را کاهش می‌دهد و این امکان را فراهم می‌کند که برای هر نیاز، مناسب‌ترین سرویس یا محصول انتخاب شود و بیشترین ارزش برای کسب‌وکار ایجاد شود.

اگر سازمان شما به دنبال دستیابی به اهداف زیر است، استراتژی رایانش چند ابری می‌تواند انتخاب مناسبی باشد:

• افزایش انعطاف‌پذیری و کاهش وابستگی به یک ارائه‌دهنده خدمات ابری
• افزایش دسترس‌پذیری سرویس‌ها و جلوگیری از قطعی وب‌سایت یا سامانه‌های سازمانی
• تقویت راهکارهای حفاظت از داده‌ها و مدیریت ریسک‌های امنیتی
• ارائه سریع‌تر خدمات به کاربران از طریق کاهش تأخیر شبکه و بهبود زمان بارگذاری
• بهره‌مندی از قیمت‌گذاری رقابتی ارائه‌دهندگان مختلف خدمات ابری
• استفاده مستمر از بهبودهای عملکردی و قابلیت‌های جدید زیرساخت‌های ابری
• رعایت الزامات قانونی و مقررات منطقه‌ای در زمینه نگهداری و پردازش داده‌ها

دستیابی به این اهداف معمولاً به امکانات و انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به یک زیرساخت تک‌ابری نیاز دارد. از آنجا که اولویت‌ها، نیازهای کسب‌وکار و سطح بلوغ دیجیتال سازمان‌ها با یکدیگر متفاوت است، رایانش چند ابری می‌تواند آزادی عمل بیشتری را برای طراحی زیرساختی متناسب با شرایط هر سازمان فراهم کند.

بیشتر بخوانید:

از بومی‌سازی داده تا حاکمیت داده؛ راهنمای جامع کسب‌وکارها برای انطباق در فضای ابری

۸ گام برای تدوین یک استراتژی موفق رایانش چند ابری

مدیریت چندین محیط ابری و همکاری با ارائه‌دهندگان مختلف، پیچیدگی‌های فنی و مدیریتی بیشتری نسبت به استفاده از یک ابر واحد ایجاد می‌کند. با اینکه مسیر پیاده‌سازی رایانش چند ابری در هر سازمان متفاوت است، اما رعایت هشت گام زیر می‌تواند شانس موفقیت این استراتژی را افزایش دهد.

۱. اهداف خود را مشخص کنید

اجرای یک استراتژی رایانش چند ابری باید با اهداف کسب‌وکار هم‌سو باشد. بنابراین، پیش از هر اقدامی لازم است زیرساخت‌ها و برنامه‌های فعلی سازمان را بررسی کنید و نیازمندی‌های مربوط به بارهای کاری (Workloads) و اهداف مورد انتظار از هر سناریوی کسب‌وکار را مشخص کنید.

محیط‌های هیبریدی چند ابری امکان تبادل یکپارچه داده را میان محیط‌های مختلف  فراهم می‌کنند و با کاهش تأخیر، جلوگیری از قطعی سرویس و انتقال روان داده‌ها، عملکرد سازمان را بهبود می‌بخشند. برای مثال، یک سازمان در حوزه بهداشت و درمان می‌تواند با استفاده از رایانش چند ابری، امکان اشتراک‌گذاری هم‌زمان اطلاعات بیماران را میان تیم‌های درمانی مستقر در مناطق مختلف فراهم کند تا کیفیت خدمات درمانی افزایش یابد.

بیشتر بخوانید:

از تشخیص تا درمان؛ رایانش ابری چگونه صنعت بهداشت و درمان را متحول می‌کند؟

۲. مناسب‌ترین ارائه‌دهندگان خدمات ابری را انتخاب کنید

اگرچه اغلب ارائه‌دهندگان خدمات ابری Cloud Service Providers) یا (CSP قابلیت‌های پایه مشابهی ارائه می‌دهند، اما هرکدام ویژگی‌ها و سرویس‌های اختصاصی خود را دارند.

برای مثال، ممکن است یک ارائه‌دهنده در پردازش‌های سنگین عملکرد بهتری داشته باشد و دیگری در تحلیل داده یا سرویس‌های هوش مصنوعی پیشرفته‌تر باشد. رایانش چند ابری این امکان را فراهم می‌کند که بهترین قابلیت هر ارائه‌دهنده را متناسب با نیازهای سازمان انتخاب کنید.

بیشتر بخوانید:

هوش مصنوعی عامل در مخابرات؛ نسل جدید مدیریت هوشمند شبکه‌ها

پلتفرم‌های AI-Native ؛ ورود هوش مصنوعی به مغز سازمان‌ها!

همچنین پیش از انتخاب، قراردادهای خدمات را به‌دقت بررسی کنید؛ زیرا برخی ارائه‌دهندگان شرایط انعطاف‌پذیرتر یا هزینه‌های اولیه کمتری دارند. در این فرایند، مشارکت تیم‌های فناوری اطلاعات و سایر ذی‌نفعان کلیدی می‌تواند به انتخاب مناسب‌تر کمک کند.

۳. یک پنل مدیریتی یکپارچه ایجاد کنید

در محیط‌های رایانش چند ابری، استفاده از رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی (API) متعلق به پلتفرم‌های ابری مختلف، می‌تواند مشاهده و مدیریت یکپارچه زیرساخت‌ها را با چالش مواجه کند. برای بهره‌مندی کامل از مزایای معماری رایانش چند ابری، سازمان‌ها به یک کنسول یا پلتفرم مدیریتی متمرکز نیاز دارند که نمایی یکپارچه و سراسری از تمام محیط‌های ابری سازمان را در اختیار آن‌ها قرار دهد.

این راهکار که با عنوان پلتفرم متمرکز مدیریت ابر (Cloud Management Platform یا CMP) شناخته می‌شود، بستری پویا و امن را برای مدیریت رایانش چند ابری فراهم می‌کند و به تیم‌های فناوری اطلاعات اجازه می‌دهد تمامی محیط‌های چند ابری خود را از طریق یک پنل واحد ایجاد، مدیریت، پایش و راهبری کنند.

بیشتر بخوانید:

راهنمای جامع اقتصاد API و نقش کلیدی آن در تحول دیجیتال سازمانی

API  شبکه چه درهایی را به روی کسب‌وکارها باز می‌کند؟

۴. از ابزارهای اتوماسیون استفاده کنید

اتوماسیون نقش مهمی در موفقیت رایانش چند ابری ایفا می‌کند. استفاده از ابزارهای خودکارسازی باعث می‌شود بسیاری از فعالیت‌های تکراری که پیش‌تر توسط تیم‌های فناوری اطلاعات انجام می‌شد، به‌صورت خودکار اجرا شوند.

راهکارهای اتوماسیون، لایه‌ای نرم‌افزاری روی ماشین‌های مجازی (VM) در ابرهای عمومی یا خصوصی ایجاد می‌کنند و مدیریت زیرساخت را ساده‌تر می‌سازند.

علاوه‌بر ابزارهایی مانند کانتینرها و سامانه‌های ارکستراسیون، فناوری زیرساخت به‌عنوان کد Infrastructure as Code (IaC)  نیز یکی از مهم‌ترین ابزارهای اتوماسیون در رایانش چند ابری محسوب می‌شود. در این روش، زیرساخت از طریق کدنویسی توصیفی ایجاد و مدیریت می‌شود؛ رویکردی که ضمن افزایش یکپارچگی، نیاز به پیکربندی دستی را کاهش داده و مدیریت زیرساخت را ساده‌تر می‌کند.

بیشتر بخوانید:

هایپر اتوماسیون؛ از خودکارسازی ساده تا هوشمندی تمام‌عیار سازمانی

اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی چیست و چه تغییراتی را در کسب‌وکارها ایجاد می‌کند؟

۵. معماری امنیتی Zero Trust را پیاده‌سازی کنید

هرچه تعداد محیط‌های ابری بیشتر باشد، سطح حملات سایبری نیز افزایش پیدا می‌کند. براساس یکی از مطالعات IBM، سازمان‌ها به‌طور متوسط از بیش از هشت یا نه محیط زیرساخت ابری به‌صورت هم‌زمان استفاده می‌کنند؛ موضوعی که احتمال بروز تهدیدهای امنیتی و به خطر افتادن داده‌های حساس را افزایش می‌دهد.

بیشتر بخوانید:

معماری امنیتی Zero Trust؛ نسخه جدید امنیت سایبری در عصر هوش مصنوعی!

به همین دلیل، رایانش چند ابری باید همراه با پیاده‌سازی معماری امنیتی Zero Trust باشد. این رویکرد بر این اصل استوار است که هیچ کاربر یا دستگاهی به‌صورت پیش‌فرض قابل اعتماد نیست و همه درخواست‌های دسترسی باید به‌طور مداوم اعتبارسنجی شوند.

برای اجرای موفق این معماری، استفاده از راهکارهایی مانند ورود یکپارچه(SSO) ، احراز هویت چندمرحله‌ای (MFA) و سیاست‌های جامع مدیریت دسترسی ضروری است. بسیاری از ارائه‌دهندگان خدمات ابری نیز راهکارهای امنیتی ویژه‌ای را برای مدیریت مداوم تهدیدها و افزایش تاب‌آوری محیط‌های چند ابری ارائه می‌کنند.

بیشتر بخوانید:

امنیت سایبری در عصر دیجیتال: محافظت از داده‌ها در دنیای آنلاین

۱۰ روش احراز هویت برای ورود مطمئن به دنیای دیجیتال امروز!

۱. الزامات قانونی و مقرراتی را در نظر بگیرید

سازمان‌های بزرگ، به‌ویژه شرکت‌هایی که در چند کشور فعالیت می‌کنند، باید الزامات قانونی و مقررات مختلف را رعایت کنند. برای نمونه، مقررات حفاظت از داده‌های اتحادیه اروپا (GDPR) یا قوانین مرتبط با هوش مصنوعی در کشورهای مختلف، نمونه‌هایی از این الزامات هستند.

بیشتر بخوانید:

هوش مصنوعی چگونه تصمیم می‌گیرد؟ آشنایی با دنیای هوش مصنوعی توضیح‌پذیر

رعایت این مقررات برای صنایعی مانند بهداشت و درمان، انرژی، بانکداری و خدمات مالی اهمیت ویژه‌ای دارد. بی‌توجهی به قوانین می‌تواند علاوه‌بر جریمه‌های مالی و پیامدهای حقوقی، به اعتبار سازمان نیز آسیب وارد کند.

به همین دلیل، بهتر است الزامات انطباق (Compliance) از همان مراحل طراحی و استقرار رایانش چند ابری در نظر گرفته شوند. همچنین ابزارهای خودکار مدیریت انطباق می‌توانند به سازمان‌ها کمک کنند تا همواره مطابق آخرین مقررات صنعت خود عمل کنند.

۲. برای بهینه‌سازی هزینه‌ها از FinOps استفاده کنید

مدیریت هزینه‌ها یکی از بخش‌های مهم هر استراتژی رایانش چند ابری است. در این زمینه، رویکرد FinOps  به سازمان‌ها کمک می‌کند هزینه‌های زیرساخت ابری را به‌صورت مستمر پایش و بهینه‌سازی کنند و در عین حال بیشترین ارزش تجاری را از سرمایه‌گذاری‌های خود به دست آورند.

در کنار FinOps، ابزارهای مدیریت هزینه مبتنی بر هوش مصنوعی نیز می‌توانند با تحلیل مصرف منابع، علاوه‌بر افزایش عملکرد برنامه‌ها، هزینه کلی استفاده از سرویس‌های ابری را کاهش دهند.

۳. استراتژی رایانش چند ابری را به‌طور مستمر بازبینی کنید

پیاده‌سازی رایانش چند ابری یک پروژه با نقطه پایان مشخص نیست؛ بلکه فرایندی مستمر است که باید همگام با تغییر نیازهای کسب‌وکار و ظهور فناوری‌های جدید تکامل پیدا کند.

سازمان‌هایی که به‌صورت منظم اهداف کسب‌وکار، سبد خدمات ابری و عملکرد زیرساخت خود را ارزیابی می‌کنند، می‌توانند چابکی بیشتری داشته باشند، فرآیند نوآوری را تسریع و مزیت رقابتی خود را در بازار حفظ کنند.

کلام آخر

معماری‌های ابری، ماهیتی انطباقی دارند؛ بنابراین هیچ الگوی واحدی نمی‌تواند پاسخ‌گوی تمام نیازهای متنوع و پیچیده سازمان‌ها باشد. اما معماری‌ای که امکان انتخاب، توسعه و تغییر را فراهم کند، آینده‌نگرانه‌تر است. رایانش چند ابری دقیقاً با همین رویکرد، انعطاف‌پذیری بیشتری را در اختیار کسب‌وکارها قرار می‌دهد. اگر سازمان شما نیز به دنبال زیرساختی امن، مقیاس‌پذیر و آماده توسعه است، سرویس خدمات ابری ایرانسل می‌تواند نقطه اتکایی مطمئن برای اجرای سرویس‌های ابری و توسعه معماری‌های نوین  سازمان شما باشد. برای آشنایی بیشتر با این سرویس و سایر راهکارهای سازمانی ایرانسل، می‌توانید با شماره‌گیری #۳* از خطوط ایرانسل یا از طریق ایمیل EB@mtnirancell.ir   با کارشناسان ما در ارتباط باشید.

منبع:

https://cloud.google.com/learn/what-is-multicloud

https://www.ibm.com/think/insights/multicloud-strategy