بازیابی از حادثه (DRaaS)؛ استاندارد نوین تداوم کسب‌وکار در عصر دیجیتال

در اقتصاد دیجیتال‌محور امروز، توقف فعالیت‌های مرتبط با فناوری اطلاعات (IT)، فراتر از یک چالش فنی ساده است؛ این وقفه می‌تواند مستقیماً بر درآمد، اعتبار برند و اعتماد بلندمدت مشتریان تأثیر بگذارد. از بلایای طبیعی گرفته تا حملات سایبری و خطاهای انسانی، بروز اختلال در سیستم‌ها ناگزیر است؛ اما آنچه بقای یک سازمان را تضمین می‌کند، قدرت استراتژی بازیابی از حادثه (DRaaS) در آن مجموعه است.

بازیابی از حادثه که به اختصار به آن DRaaS گفته می‌شود، یک راهکار تخصصی است که توسط تأمین‌کنندگان شخص ثالث به کسب‌وکارهای کوچک و بزرگ ارائه می‌شود تا محافظت از داده‌ها را تضمین کرده و مدت‌زمان توقف فعالیت‌ها را به حداقل برسانند. در واقع، سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS) فرآیند بازگردانی سیستم‌های حیاتی، اپلیکیشن‌ها و داده‌ها پس از یک حادثه غیرمنتظره است که به‌عنوان سنگ‌بنای برنامه‌ریزی تداوم کسب‌وکار شناخته می‌شود.

در این مدل راهکار، تمامی سیستم‌ها و داده‌های سازمان در یک زیرساخت ابری عمومی یا خصوصی و یا در یک سایت فیزیکی ثانویه جایگزین می‌شوند. درصورت بروز هرگونه اختلال در سایت اصلی، سیستم‌ها به سرعت به سرویس بازیابی منتقل شده و سازمان می‌تواند بدون وقفه به عملیات خود ادامه دهد.

سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS) معمولاً در قالب قراردادهای مشخص یا مدل‌های پرداخت به میزان مصرف (Pay-per-use)  ارائه شده و هزینه‌های آن براساس منابع ذخیره‌سازی، پهنای باند (Bandwidth)، رم و هزینه‌های لایسنس نرم‌افزار محاسبه می‌شود. نکته کلیدی در این سرویس، توافق‌نامه سطح خدمات (SLA) است؛ سندی که تمامی تعهدات تأمین‌کننده را شفاف کرده و به هر دو طرف اجازه می‌دهد دقیقاً بدانند در زمان وقوع بحران، چه انتظاری از فرآیند بازیابی داشته باشند.

امروزه، چه برای شرکت‌های کوچک و متوسط (SMBs) و چه برای سازمان‌های بزرگ، ارزیابی و انتخاب میان روش‌های سنتی یا مدل‌های مدرن بازیابی از حادثه (DRaaS)، برای محافظت از تداوم کسب‌وکار در برابر تهدیدات در حال تکامل، به یک ضرورت انکارناپذیر تبدیل شده است.

راهکار سنتی بازیابی از حادثه؛ نحوه عملکرد و فرآیندها

روش سنتی بازیابی از حادثه (Disaster Recovery – DR)، برای بازگرداندن سیستم‌های آی‌تی پس از وقوع اختلال، کاملاً به زیرساخت‌های فیزیکی و منابع اختصاصی وابسته است. به‌طور معمول، این روش مستلزم نگهداری از یک دیتاسنتر ثانویه یا یک مرکز خارج از سایت (Offsite Facility) است که مجهز به سرورها، تجهیزات ذخیره‌سازی و زیرساخت‌های شبکه باشد تا بتواند سیستم‌های حیاتی سازمان را جایگزین کند.

هنگام وقوع حادثه، تیم آی‌تی باید به‌صورت دستی برنامه بازیابی را فعال کرده و عملیات را به محیط پشتیبان منتقل کند. این فرآیند اغلب به مداخلات دستی، تست‌های گسترده و نگهداری مداوم نیاز دارد تا اطمینان حاصل شود که سیستم‌های جایگزین با محیط عملیاتی اصلی هماهنگ هستند.

مدیریت یک محیط سنتی برای بازیابی از حادثه (DR)، نیازمند منابع داخلی قابل‌توجهی برای نگهداری، به‌روزرسانی، امنیت و تست سیستم‌هاست؛ امری که این روش را به رویکردی هزینه‌بر و از نظر عملیاتی دشوار تبدیل می‌کند. برای بسیاری از کسب‌وکارها، به‌ویژه شرکت‌های کوچک و متوسط (SMBs)، این سیستم‌های پشتیبان قدیمی نه‌تنها زمان‌بر و گران هستند، بلکه توسعه‌پذیری آن‌ها نیز با رشد زیرساخت‌های آی‌تی، بسیار سخت است. اگرچه روش سنتی کنترل کاملی بر زیرساخت به سازمان می‌دهد، اما می‌تواند بودجه‌ها را به شدت تحت فشار قرار داده و چابکی سازمان را در محیط‌های تجاری که به سرعت در حال تغییر هستند، محدود کند.

محدودیت‌های روش سنتی در اکوسیستم مدرن فناوری اطلاعات

اگرچه روش سنتی برای مدت‌ها به‌عنوان استاندارد اصلی شناخته می‌شد، اما در فضای پویا و ابرمحور امروز، با چالش‌های متعددی روبه‌روست:

• هزینه‌های گزاف زیرساختی: نگهداری از یک دیتاسنتر ثانویه مستلزم صرف هزینه‌های سنگین برای سخت‌افزار، تجهیزات شبکه و هزینه‌های عملیاتی جاری است. توجیه این هزینه‌ها، به‌ویژه زمانی که سیستم‌ها تا زمان وقوع حادثه بلااستفاده می‌مانند، برای بسیاری از سازمان‌ها دشوار است.
• چالش توسعه‌پذیری: با رشد سازمان، توسعه روش سنتی نیازمند خرید سخت‌افزار جدید، پیکربندی دستی و صرف منابع داخلی بیشتر است. این موضوع باعث می‌شود که این رویکرد، زمان‌بر و اغلب انعطاف‌ناپذیر باشد.
• دشواری در تست و اعتبارسنجی: برای اطمینان از عملکرد صحیح انتقال بار کاری، تست‌های دوره‌ای و منظم ضروری است؛ بااین‌حال، بسیاری از کسب‌وکارها در اختصاص زمان و منابع کافی برای اعتبارسنجی دقیق این فرآیندها با مشکل مواجه هستند.
• کندی در اجرا و بازیابی: اجرای روش‌های سنتی اغلب با فرآیندهای دستی همراه است که منجر به طولانی شدن زمان توقف کسب‌وکار و از دست رفتن درآمد در طول دوره اختلال می‌شود.

در مقابل، کسب‌وکارهای مدرن به زمان بازیابی سریع‌تر و راهکارهای چابک‌تری برای بازیابی از حادثه (DR) نیاز دارند؛ راهکارهایی که بتوانند خود را با تیم‌های دورکار، زیرساخت‌های ترکیبی (Hybrid Infrastructures) و الزامات در حال تغییر انطباق و رگولاتوری سازگار کنند.

تعریف سرویس DRaaS و تفاوت آن با سرویس‌های مشابه

• راهکار بازیابی از حادثه (DRaaS) چیست؟

سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS) یک راهکار مبتنی‌بر ابر است که امکان بازیابی کامل سیستم‌ها را بدون نیاز به نگهداری از یک دیتاسنتر ثانویه فراهم می‌کند. در این مدل، ارائه‌دهنده سرویس، تمامی سیستم‌ها، اپلیکیشن‌ها و داده‌های سازمان را در فضای ابری میزبانی و جایگزین می‌کند تا درصورت وقوع حادثه، بازگردانی آن‌ها با سرعت بسیار بالا تضمین شود.

فراتر از یک پشتیبان‌گیری ساده، سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS) قابلیت‌های کامل انتقال بار کاری را ارائه می‌دهد. در زمان بروز اختلال، تمامی بار کاری به‌صورت خودکار به محیط ارائه‌دهنده سرویس منتقل شده و به کسب‌وکار اجازه می‌دهد با کمترین وقفه به فعالیت خود ادامه دهد. برخلاف روش‌های سنتی که نیازمند سرمایه‌گذاری اولیه سنگین هستند، DRaaS یک راهکار ابری مقرون‌صرفه و مقیاس‌پذیر است که هزینه‌های کلی سازمان را به‌شکل چشمگیری کاهش می‌دهد.

• تفاوت پشتیبان‌گیری ابری (BaaS) و بازیابی از حادثه (DRaaS) در چیست؟

اگرچه این دو واژه اغلب به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، اما تفاوت‌های ساختاری مهمی با هم دارند:

• هدف از محافظت از داده‌ها:

هر دو سرویس با هدف به حداقل رساندن از دست رفتن داده‌ها طراحی شده‌اند، اما تمرکز پشتیبان‌گیری ابری (BaaS) بر نگهداری بلندمدت داده‌ها است، درحالی‌که بازیابی از حادثه (DRaaS) بر نگهداری کوتاه‌مدت و بازگشت سریع به چرخه عملیاتی تمرکز دارد. در واقع BaaS وظیفه ذخیره‌سازی امن کپی داده‌ها را بر عهده دارد، اما DRaaS علاوه‌بر داده‌ها، زیرساخت، مدل‌های امنیتی و وضعیت کلی سیستم را نیز حفظ می‌کند تا بار کاری حیاتی بلافاصله پس از حادثه از سر گرفته شود. به همین دلیل، DRaaS به‌دلیل دربرگیری زیرساخت و اپلیکیشن‌ها، معمولاً هزینه‌ بیشتری نسبت به BaaS دارد.

• مقابله با از دست رفتن داده‌ها:

در پشتیبان‌گیری ابری، بازیابی شامل کپی کردن مجموعه‌ای از داده‌ها از فایل‌های پشتیبان به محیط اصلی یا ابری است که می‌تواند فرآیندی زمان‌بر باشد. اما در بازیابی از حادثه (DRaaS)، تمرکز بر بازیابی آنی از طریق جایگزینی مداوم داده‌ها است. ارائه‌دهنده DRaaS به‌طور مستمر تغییرات داده‌ها را از محیط عملیاتی اصلی به فضای ابری کپی می‌کند. در زمان قطع سرویس، شما می‌توانید به سایت بازیابی از حادثه مراجعه کنید، درحالی‌که تیم آی‌تی در حال تعمیر و راه‌اندازی مجدد سایت اصلی است.

• سرعت و هزینه بازیابی:

بازیابی در سرویس BaaS معمولاً کندتر است و اغلب برای مجموعه‌داده‌های کم‌اهمیت‌تر یا آرشیوی استفاده می‌شود. در مقابل، بازیابی از حادثه (DRaaS) حیاتی‌ترین بخش‌های دیتای سازمان را پوشش می‌دهد تا سریع‌ترین زمان ممکن برای بازیابی محقق شود. با بر عهده گرفتن بخش سنگین عملیات توسط ارائه‌دهنده سرویس، تیم آی‌تی سازمان شما می‌تواند به جای مدیریت زیرساخت‌های پیچیده بازیابی، بر پروژه‌های استراتژیک تمرکز کند.

بیشتر بخوانید:

متاورس و رایانش ابری؛ موتور محرک تحول دیجیتال در کسب‌وکارهای امروز

مفاهیم کلیدی در بازیابی؛ تفاوت RTO و RPO

برای اینکه بدانید کدام استراتژی بازیابی برای سازمان شما مناسب است، باید تصمیمات خود را بر پایه دو شاخص حیاتی زیر بنا کنید:

• نقطه هدف بازیابی (RPO – Recovery Point Objective): این شاخص برحسب «زمان» اندازه‌گیری می‌شود و نشان‌دهنده حداکثر میزان داده‌ای است که سازمان شما می‌تواند درصورت وقوع یک حادثه، ریسک از دست دادن آن را بپذیرد.
• زمان هدف بازیابی (RTO – Recovery Time Objective): این شاخص نشان‌دهنده سرعت بازگشت شما به حالت عادی پس از وقوع یک حادثه است.

برای پشتیبان‌گیری و بازگرداندن داده‌های حیاتی کسب‌وکارهای بزرگ، معمولاً سه مدل زیرساختی وجود دارد:

۱. دیتاسنتر محلی

در این رویکرد، داده‌های حساس به‌صورت فیزیکی در سایتی خارج از مرکز اصلی ذخیره می‌شوند. بااین‌حال، بازیابی از حادثه در این روش ممکن است روزها یا هفته‌ها به طول بینجامد. همچنین، این گزینه به‌دلیل نیاز به تأسیسات اضافی، تجهیزات سخت‌افزاری و نیروی انسانی متخصص، گران‌ترین انتخاب محسوب می‌شود.

۲. بازیابی از حادثه ابری (Cloud DR)

این گزینه مقرون‌صرفه‌ترین و مقیاس‌پذیرترین انتخاب است. در این مدل، یک دیتاسنتر ابری میزبان سیستم‌های حیاتی (اعم از فیزیکی یا مجازی)، داده‌ها و اپلیکیشن‌های شماست. بازیابی ابری به سازمان اجازه می‌دهد کل محیط‌های مجازی خود را آماده‌به‌خدمت نگه دارد و زمان بازیابی را از چند روز، به چند دقیقه یا حتی چند ثانیه کاهش دهد. سازمان‌ها می‌توانند برای مقابله با خرابی تجهیزات فیزیکی، از ابرهای عمومی (Public Cloud) یا خصوصی (Private Cloud) استفاده کنند.

۳. بازیابی از حادثه ابری ترکیبی (Hybrid Cloud DR)

روش ترکیبی (Hybrid DR) از ترکیبی از یک ابر عمومی و یک دیتاسنتر اختصاصی (فیزیکی یا ابری) استفاده می‌کند. این گزینه بیشترین انعطاف‌پذیری را ارائه می‌دهد، هزینه‌ها را کنترل کرده و به‌خوبی پاسخ‌گوی الزامات قانونی است.

تجربه سرعت در بازیابی با سرویس ابری DRaaS

در زمان وقوع اختلال، توانایی بازگشت سریع به چرخه عملیاتی برای به حداقل رساندن ضرر مالی و جلوگیری از نارضایتی مشتریان، حیاتی است. روش‌های سنتی اغلب شامل فرآیندهای دستی و مراحل زمان‌بری هستند که بازگشت سیستم‌ها را ساعت‌ها یا روزها به تعویق می‌اندازند.

اما راهکار بازیابی از حادثه (DRaaS) مبتنی‌بر ابر، از طریق اتوماسیون و جایگزینی لحظه‌ای داده‌ها، سرعت بازیابی را به‌شکلی چشمگیر افزایش می‌دهد. ویژگی‌های این راهکار عبارت‌اند از:

• انتقال خودکار: بار کاری به‌صورت یکپارچه به زیرساخت ارائه‌دهنده سرویس منتقل می‌شود و توقف فعالیت‌ها به حداقل می‌رسد.
• تحقق اهداف زمانی: تعریف و دستیابی به شاخص‌های RTO و RPO در این مدل بسیار ساده‌تر و دقیق‌تر از روش‌های سنتی است.

این قابلیت بازگشت آنی، بازیابی از حادثه (DRaaS) را به گزینه‌ای بی‌بدیل برای سازمان‌های بزرگ و صنایعی تبدیل کرده است که سیستم‌های حیاتی آن‌ها حتی تاب چند دقیقه توقف را نیز ندارند. با بهره‌گیری از زیرساخت‌های ابری، تداوم کسب‌وکارتان حتی در برابر غیرمنتظره‌ترین حوادث نیز تضمین خواهد بود.

بیشتر بخوانید:

از بومی‌سازی داده تا حاکمیت داده؛ راهنمای جامع کسب‌وکارها برای انطباق در فضای ابری

سازوکار عملیاتی و فرآیندهای فنی سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS)

فناوری رایانش ابری زیربنای اصلی سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS) است. این سرویس با جایگزینی و میزبانی سرورهای فیزیکی یا مجازی توسط یک تأمین‌کننده ثالث، امکان پشتیبان‌گیری و انتقال بار کاری را در زمان بروز اختلال در کسب‌وکار فراهم می‌کند. فرآیند عملیاتی این سرویس شامل مراحل کلیدی زیر است:

۱. جایگزینی

در این مرحله، داده‌های موجود در سایت اصلی (Primary Site) کپی شده و به دیتاسنتر تأمین‌کننده سرویس که محیط را به‌صورت از راه دور میزبانی می‌کند، ارسال می‌شود. بسیار حیاتی است که این جایگزینی شامل هر دو نوع سرورهای فیزیکی و مجازی باشد یا به‌صورت یک راهکار ترکیبی یا Hybrid ارائه شود؛ زیرا زیرساخت اکثر سازمان‌ها به هر دو مدل وابسته است. زمانی که داده‌ها به‌طور مداوم در حال تغییر یا اضافه شدن هستند، راهکار بازیابی از حادثه (DRaaS) باید امکان تهیه منظم نسخه آنی را فراهم کند تا از دست رفتن داده‌ها در زمان انتقال به سایت دوم به حداقل برسد.

۲. انتقال بار کاری

درصورت وقوع یک حادثه جدی، دسترسی کاربران نهایی از سایت اصلی به سایت ثانویه که توسط تأمین‌کننده سرویس میزبانی می‌شود، منتقل می‌گردد. در راهکارهای بازیابی از حادثه (DRaaS)، سرعت حرف اول را می‌زند؛ زیرا هرگونه توقف در فعالیت می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به بدنه کسب‌وکار وارد کند.

۳. بازگشت به وضعیت عادی

پس از رفع مشکل و بازسازی سایت اصلی، داده‌ها از محیط تأمین‌کننده DRaaS مجدداً به سایت اولیه منتقل می‌شوند. نکته مهم در این مرحله، راه‌اندازی مجدد فرآیندهای جایگزینی بلافاصله پس از تکمیل بازگشت است تا حفاظت مداوم از داده‌ها تضمین شود.

نگاهی نزدیک‌تر به عملکرد DRaaS در دنیای واقعی

یک راهکار مدرن بازیابی از حادثه (DRaaS) با بهره‌گیری از قدرت ابر، کل زیرساخت آی‌تی سازمان را به‌صورت «در لحظه» یا «نزدیک به لحظه» جایگزینی و محافظت می‌کند. مراحل اجرایی آن در عمل به شرح زیر است:

• آینه‌سازی مداوم (Mirroring): داده‌ها، اپلیکیشن‌ها و سیستم‌های حیاتی با استفاده از تکنولوژی جایگزینی در لحظه، دائماً در محیط ابری تأمین‌کننده کپی می‌شوند.
• انتقال خودکار: به محض بروز اختلال، سیستم‌های خودکار فرآیند Failover یا انتقال خودکار را آغاز کرده و عملیات‌ها را با کمترین وقفه به ابر منتقل می‌کنند.
• تست و اعتبارسنجی: برخلاف روش‌های سنتی، بازیابی از حادثه (DRaaS) امکان تست خودکار فرآیندهای بازیابی را بدون ایجاد اختلال در فعالیت‌های روزمره سازمان فراهم می‌کند.
• بازیابی کامل عملیاتی: پس از بازیابی محیط اصلی، بار کاری به‌صورت یکپارچه به محل اولیه بازگردانده می‌شود.

ازآنجایی‌که این سرویس بر پایه ابر (Cloud-based) است، نسبت به روش‌های سنتی محلی (On-premises)، مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری بسیار بالاتری را ارائه می‌دهد. سازمان‌ها می‌توانند با استفاده از این مدل، علاوه‌بر کاهش شدید وابستگی به مداخلات دستی و جلوگیری از دست رفتن داده‌ها، همواره با الزامات و استانداردهای قانونی نیز منطبق باقی بمانند.

انواع طرح‌های بازیابی از حادثه در ساختارهای سازمانی

تدوین طرح بازیابی از حادثه (DRP) برای تمامی کسب‌وکارهایی که با داده‌های حساس سر‌وکار دارند، حیاتی است. این برنامه باید دقیقاً متناسب با اهداف RTO و RPO، زیرساخت‌ها و دستورالعمل‌های بهینه‌سازی منابع سازمان شما تدوین شود تا بازگردانی داده‌ها در زمان وقوع بحران با حداکثر سرعت انجام گیرد. در ادامه به چهار مدل اصلی این طرح‌ها می‌پردازیم:

۱. بازیابی از حادثه در سطح شبکه

این طرح بسته به پیچیدگی شبکه سازمان شما متفاوت خواهد بود. بازیابی شبکه نیازمند یک دستورالعمل گام‌به‌گام و جامع است که جزئیاتی نظیر عملکردهای شبکه‌ای، شاخص‌های کارایی و نقش کارکنان را به دقت مشخص کند. پس از تدوین این طرح، باید به‌طور مداوم آن را تست کرده و براساس تغییرات زیرساخت، به‌روزرسانی کنید.

۲. بازیابی از حادثه در محیط‌های مجازی

فناوری مجازی‌سازی، پیاده‌سازی بازیابی از حادثه (DR) را بسیار ساده‌تر و کارآمدتر کرده است. سرورهای مجازی می‌توانند ماشین‌های مجازی (VMs) جدیدی را در لحظه ایجاد کرده و از طریق قابلیت «پایداری بالا»، بازیابی اپلیکیشن‌ها را تضمین کنند.

تست کردن در چنین محیطی به مراتب آسان‌تر است؛ بااین‌حال، در برنامه‌ریزی باید اطمینان حاصل کنید که اپلیکیشن‌های سازمانی قابلیت اجرا در حالت «بازیابی» (DR Mode) را دارند و می‌توانند طبق شاخص‌های RPO و RTO تعیین‌شده، به وضعیت عادی بازگردند.

۳. بازیابی از حادثه ابری

دامنه خدمات بازیابی از حادثه (DRaaS) ابری، از یک پشتیبان‌گیری ساده فایل تا جایگزینی هم‌زمان را در بر می‌گیرد. استفاده از یک ارائه‌دهنده سرویس ابری معمولاً از نظر هزینه، زمان و اشغال فضای فیزیکی بسیار بهینه است.

در این مدل، افراد مسئول باید از مکان دقیق سرورهای فیزیکی یا مجازی مطلع باشند، مسائل مربوط به امنیت سایبری را مدیریت کنند و دستورالعمل‌های بازیابی را به‌صورت مستمر مورد آزمایش قرار دهند.

۴. بازیابی از حادثه دیتاسنتری

این طرح صرفاً روی دیتاسنترها و زیرساخت‌های فیزیکی سازمان تمرکز دارد. فرآیند سه مرحله‌ای طرح بازیابی در اینجا شامل ارزیابی ریسک عملیاتی، تحلیل مؤلفه‌های حیاتی و مدیریت زیرساخت است. اگر سازمان شما فاقد متخصصان داخلی است، می‌توانید مدیریت زیرساخت را به ارائه‌دهنده سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS) خود برون‌سپاری کنید.

این رویکرد به‌دلیل عدم استفاده از قابلیت‌های ابری، به برنامه‌ریزی بسیار دقیق‌تری نیاز دارد. باید اطمینان حاصل کنید که اگر حادثه‌ای (مانند بلایای طبیعی) سایت اصلی و سرورهای فیزیکی شما را تحت تأثیر قرار داد، سایت پشتیبان در فاصله‌ای باشد که از همان حادثه آسیب نبیند.

بیشتر بخوانید:

۱۰روند امنیت سایبری در سال ۲۰۲۵؛ وقتی هکرها با هوش مصنوعی و دیپ‌فیک وارد بازی می‌شوند!

مزایای کلیدی به‌کارگیری DRaaS برای تداوم کسب‌وکار

امروزه سازمان‌ها هیچ‌گونه انعطافی در برابر توقف فعالیت‌ها ندارند. در این میان، سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS) مانند یک پل حیاتی عمل می‌کند و به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا در حین بازسازی فرآیندهای عادی، عملیات خود را به‌صورت از راه دور ادامه دهند. اگرچه بلایای طبیعی اغلب دلیل اصلی نیاز به این سرویس تلقی می‌شوند، اما پنج دلیل رایج دیگر که سازمان‌ها را به‌سمت استفاده از این راهکار سوق می‌دهد عبارت‌اند از:

• قطعی برق در محل سازمان
• خرابی تجهیزات سخت‌افزاری و اختلالات شبکه
• خطاهای نرم‌افزاری و سیستم‌های آی‌تی
• خرابی دیتاسنتر داخلی (به دلایلی غیر از قطعی برق)
• حملات امنیتی و سایبری

بازیابی سریع‌تر برای جلوگیری از هزینه‌های سنگین ناشی از توقف، چه از نظر مالی و چه از نظر آسیب به شهرت برند، حیاتی است. این سرعت عمل باعث می‌شود کسب‌وکار شما رقابت‌پذیر و منطبق بر استانداردها باقی بماند. همچنین با برون‌سپاری فرآیند بازیابی به یک تأمین‌کننده معتبر، سازمان شما از پیچیدگی‌ها و زمان‌بر بودن مدیریت هماهنگی‌های بازیابی رها خواهد شد.

بیشتر بخوانید:

تاب‌آوری سایبری؛ هنر ادامه دادن در دنیای تهدیدات پیچیده دیجیتال

چگونگی محافظت از کاربران نهایی در سرویس DRaaS

با توجه به آینده «دورکاری»، دستگاه‌های کاربران نهایی (مانند لپ‌تاپ‌ها) بیش از هر زمان دیگری به محافظت سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS) نیاز دارند. این دستگاه‌ها خارج از فایروال محیط دفتر قرار دارند و تقریباً به‌صورت روزانه در معرض بدافزارها و باج‌افزارها هستند.

درحالی‌که اپلیکیشن‌های سازمانی و سرورها در دیتاسنتر یا فضای ابری ایمن هستند، کاربرانی که در خانه با لپ‌تاپ کار می‌کنند در معرض خطرند. ازآنجایی‌که دورکاری به یکی از الگوهای متداول کار تبدیل شده، این دستگاه‌ها آسیب‌پذیرتر هستند و ممکن است حاوی نسخه‌های منحصربه‌فرد و جدیدی از داده‌های مهم سازمان باشند.

یک تأمین‌کننده حرفه‌ای DRaaS، تمامی نقاط انتهایی را پوشش می‌دهد؛ به این معنا که هر دستگاهی که به اینترنت متصل باشد، قابل محافظت است. برای مثال، تیم آی‌تی می‌تواند از راهکار بازیابی برای ایجاد یک نسخه مجازی از لپ‌تاپ آسیب‌دیده استفاده کند تا زمانی که سخت‌افزار جدید به دست کاربر برسد.

بیشتر بخوانید:

۲۵ مورد از مزایای دورکاری برای کسب‌وکارها

تحلیل هزینه‌های بازیابی از حادثه در مقابل خسارات توقف فعالیت

بسیاری از سازمان‌ها به اشتباه، «بازیابی از حادثه» را یک هزینه سربار و سنگین می‌بینند؛ درحالی‌که این موضوع باید به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری استراتژیک نگریسته شود. برای درک بهتر، باید نرخ بازگشت سرمایه (ROI) را برای امنیت داده‌ها و سیستم‌ها محاسبه کنید. هزینه‌های شما کاملاً به رویکردی که انتخاب می‌کنید (سلف‌سرویس، مدیریت‌شده یا ترکیبی) بستگی دارد.

سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS) کاملاً مقرون‌صرفه است؛ زیرا کسب‌وکار شما می‌تواند با یک هزینه ماهیانه ثابت و قابل پیش‌بینی به آن دسترسی داشته باشد. در مقابل، پیامدهای عدم استفاده از این سرویس می‌تواند فاجعه‌بار باشد. براساس آمارها ۹۱ درصد از سازمان‌های بزرگ، به‌طور میانگین ضرری بالغ بر ۳۰۰ هزار دلار به ازای هر ساعت توقف را گزارش کرده‌اند. برای کسب‌وکارهای متوسط، این ضرر حدود ۵۴ هزار دلار در ساعت است و برای کسب‌وکارهای کوچک و متوسط (SMBs)، هزینه‌های توقف فعالیت به‌طور میانگین بین ۸ تا ۲۵ هزار دلار در هر ساعت برآورد می‌شود.

ارزیابی ضرورت و تناسب سرویس DRaaS با نیازهای سازمان

بسیاری از سازمان‌ها به‌دلیل پیروی از قانون ۳-۲-۱ پشتیبان‌گیری، به سراغ سرویس DRaaS می‌روند. این قانون طلایی برای تضمین محافظت کامل از داده‌ها در برابر حوادث، شامل موارد زیر است:

• ۳ نسخه از داده‌ها: یک نسخه اصلی (عملیاتی) و دو نسخه پشتیبان
• ۲ فرمت مختلف: ذخیره کپی‌ها روی دو بستر متفاوت (مانند درایو شبکه، هارد اکسترنال، ابر و غیره)
• ۱ نسخه خارج از سایت: نگهداری حداقل یکی از نسخه‌های پشتیبان در مکانی خارج از شرکت، مانند فضای ابری

استفاده از ابر برآورده کردن شرط سوم را بسیار ساده می‌کند و نیاز سازمان‌ها به راه‌اندازی دیتاسنترهای اختصاصی، ارسال فیزیکی دیسک‌ها یا نوارهای مغناطیسی به خارج از شرکت را کاملاً از بین می‌برد. ازآنجایی‌که پشتیبان‌ها در ابر ذخیره می‌شوند، بازگردانی سیستم‌ها با سرعت بسیار بالایی انجام می‌گیرد.

ملاحظات طرح بازیابی برای مقیاس‌های مختلف سازمانی

ساخت یک برنامه بازیابی قابل‌اطمینان نیازمند ارزیابی دقیق نیازها، منابع و ریسک‌های هر سازمان است:

• کسب‌وکار‌های کوچک و متوسط (SMBs): برای این گروه‌ها، به‌دلیل محدودیت بودجه و تیم آی‌تی، روش‌های سنتی بازیابی عملاً غیرممکن و غیرمنطقی است. در عوض، راهکارهای ابری بازیابی از حادثه (DRaaS) با ارائه مقیاس‌پذیری و قیمت مناسب، وابستگی آن‌ها را به تیم‌های بزرگ داخلی کاهش می‌دهد.
• سازمان‌های بزرگ (Enterprises): این مجموعه‌ها ممکن است از قبل زیرساخت‌های بازیابی داشته باشند، اما چالش اصلی آن‌ها نگهداری، تست و هماهنگی این سیستم‌ها در تمامی شعب و دفاتر است. تیم‌های دورکار، محیط‌های ترکیبی (Hybrid) و الزامات پیچیده قانونی، مدیریت را سخت می‌کند. در این موارد، DRaaS یک مدل انعطاف‌پذیر ارائه می‌دهد که می‌تواند جایگزین سیستم‌های قدیمی شده یا با مدیریت متمرکز و جایگزینی لحظه‌ای، آن‌ها را تکمیل کند.

کلام آخر

در دنیای دیجیتال امروز که هر ثانیه توقف به معنای از دست رفتن سرمایه و اعتبار است، بهره‌گیری از سرویس بازیابی از حادثه (DRaaS) فراتر از یک ابزار فنی و در واقع یک بیمه استراتژیک برای بقای سازمان شماست. راهکارهای سازمانی ایرانسل با تکیه بر زیرساخت‌های ابری پیشرفته و دیتاسنترهای امن خود، بستری مهیا کرده است تا کسب‌وکارها بتوانند بدون درگیر شدن با پیچیدگی‌های مدیریت سخت‌افزار، از پایداری سیستم‌های حیاتی خود اطمینان حاصل کنند.

شما می‌توانید با جایگزینی روش‌های سنتی و هزینه‌بر با سرویس‌های مقیاس‌پذیر و بومی ما، ریسک‌های ناشی از حوادث را به حداقل رسانده و تمرکز خود را تنها بر رشد و توسعه تجارتتان معطوف کنید. برای دریافت مشاوره تخصصی و طراحی نقشه راه بازیابی متناسب با نیاز سازمان خود، کد دستوری ستاره سه مربع (#۳*) را شماره‌گیری کنید یا از طریق ایمیل EB@mtnirancell.ir با کارشناسان ما در تماس باشید.

منبع:

https://imscloudservices.com/disaster-recovery-as-a-service-draas-vs-traditional-dr/

https://www.acronis.com/en/blog/posts/draas/